jueves, 12 de junio de 2014
martes, 22 de mayo de 2012
Chegou o día¡¡¡
"Jean Baptiste Poquelin (1.622-1.673), coñecido por Molière, é un dos maiores dramaturgos de todos os tempos. Dotado dun escepcional talento teatral e dunha prodixiosa capacidade de observación, a súa ironía e humanidade convírteno nun agudísimo crítico dos costumes e sociedade da súa época. O seu teatro, cheo de arquetipos universais, xunto coa pureza e precisión do seu estilo, fan del un clásico de permanente vixencia. Tartufo, O Avarento, O Misántropo, O Burgués Fidalgo, A Escola de Mulleres... compoñen unha tea de innovación dramática "pintando ridiculamente os vicios" da súa sociedade, e por que non da nosa. Así, na comedia O Médico a paus, a ollada perspicaz pon o foco na ciencia dos médicos, ao tempo que esboza un retrato das mulleres a cabalo entre a discriminación e maltrato físico, moral e social. "
pero o que mellor define a obra e a cita que Mónica elixiu para o programa:
jueves, 6 de octubre de 2011
Comenza a tempada
Onte primeiro ensaio oficial do grupo en esta tempada, oianse tremer os osos despóis dun verán máis ben parado. de feito algún acabou co cu no chan pola falta de práctica e as gañas de facelo ben.
O mellor de todos e que seguimos ahí “inasequibles al desaliento” e o pior e que seguro que frases como “donde dije digo digo Diego” voltan a ser doadas de usar. temos datas xa para novas actuacións que diremos no seu momento pero imos avanzando que serán unha con “o por vir está nos ovos” e outra con “Nunca nada de ninguén”.
Lembro que os visitantes do blog teñen ademáis dos comentarios una dirección de correo TEATROMILLADOIRO@GALICIA.COM para pñerse en contacto con nos, estamos a vosa disposición para o que necesitedes.
miércoles, 14 de septiembre de 2011
O 17 estaremos en Porto do Son
Voltamos os bolos¡¡¡ o 17 de septembro estaremos en Porto do Son dentro dos circuitos da deputación, será no centro sociocultural de Camaño (o que pon moi leda a nosa directora Mónica Camaño :)); a obra en este caso será "Nunca nada de Ninguén" de Luisa Costa Gomez, tedes máis información sobre a montaxe na páxina correspondente en este mesmo blog. Onte tivemos ensaio e non foi ben pero tampouco foi mal, tendo en conta que levamos moito ensaiando a obra de Ionesco voltar a “Nunca nda de ninguén” e un esforzo pero creo que o mesmo tempo manexaremos o texto con máis soltura por todo o que aprendimos o último ano. En novembro estremos tamén en Cerceda ¡¡seguiremos informando¡¡
viernes, 2 de septiembre de 2011
NOVAS 2.09.2011
Luis Tosar representa 'A ópera dos tres reás' este fin de semana en Salamanca. europapress.es http://bit.ly/qIXXS0
María Soliña, emblemática víctima de la Inquisición, en las pantallas de cine - Faro de Vigo http://bit.ly/nU4OBE
La apuesta que arrastra tres amores | Diariodenavarra.es http://bit.ly/pss9ri
jueves, 1 de septiembre de 2011
NOTAS VARIAS – 1.09.2011
Eibar retoma su agenda cultural con fiestas, música, teatro y concursos. El Correo http://bit.ly/pfDAaM
Agotadas las entradas para la ópera «Rigoletto» http://bit.ly/oTNzmN
«El personaje que interpreto está muy metido en la trama» http://bit.ly/q6SpJK
El clan gallego de «Águila Roja» regresa a La Primera http://bit.ly/nyYhOM
Els Comediants y Tricicle alegrarán el otoño vigués http://bit.ly/p4DcbJ
martes, 24 de mayo de 2011
Un poquito de Ionesco
EUGÈNE IONESCO
Slatina, Romanía, 26 de Novembro de 1909 - París, 28 de Marzo de 1994
Fillo de nai francesa e pai romanés, ao ano de nacer é levado a París onde vivirá até os trece anos. De volta en Romanía estuda Letras e para despois dar aulas. Trasladarse a Francia en 1938, onde comeza a colaborar con revistas literarias.
Debuta como dramaturgo con A cantante calva no Téâtre des Noctambules en 1950 baixo a dirección de Georges Bataille (director co que seguirá a traballar, mesmo como actor). A estrea non tivo gran suceso entre o público; si entre intelectuais da época como Andre Breton, Luís Buñuel, Arturo Adamor ou Mircea Eliade, que xa vían en Ionesco o xenial e revolucionario dramaturgo que xunto con Samuel Becktt e Jean Tardieu, é considerado como o pai do teatro do absurdo. Nesta liña compre salientar, que era membro do Colexio de Patafísica xunto Boris Vian, Raymond Queneau, Jacques Prev
ert, Marcel Duchamp e Michel Leiris, seguindo a clara pegada de Alfred Jarry.
Entre as moitas obras de teatro que nos deixou Eugène Ionesco podemos apuntar A lección, Jacques ou a submisión, O Porvir está nos ovos, todas elas de 1950, As cadeiras de 1952, Rinoceronte de 1959, O rei morre de 1962, ou Macbeth de 1972.
Recibiu entre outros recoñecementos, o Premio Nacional de Teatro, e entrou como membro da Academia Francesa o 22 de Xaneiro de 1970.
Alén da obra dramática, compre salientar o seu traballo en prosa ó longo de colaboracións con revistas literarias e a visión do mundo que aparece no seu Diario en migallas.
Migallas de E. Ionesco
“Se é absolutamente necesario que a arte e o teatro sirvan para algo, será para ensinarlle á xente que hai actividades que non serven para nada e que é indispensable que as haxa.”
“A arte é inútil, pero o home é incapaz de prescindir do inútil.”“O literato non é máis que aquel que di en voz alta o que os demais se din a si mesmos ou murmuran. ... Unha conciencia inútil e que non pode deixar de existir e que se manifesta, iso é a literatura.”
“As obras de arte son seres vivos. Quero dicir que as obras son realidades obxectivas vivas. ... O valor dunha obra está definido pola potencia e a duración do seu resplandor.”
“Temos o pasado detrás de nós, o porvir diante. Non se ve o porvir, vese o pasado. É curioso, porque non temos os ollos nas costas.”
“Ninguén é dono da multitude aínda que crea tela dominada.”
“Descobre un círculo, despois aloumíñao e converterase nun círculo vicioso.”
“Continúo, quizais continúe até a fin, escribindo literatura, obras de teatro, porque non sei facer outra cousa. Son incapaz de realizar calquera outro oficio. Desde que me coñezo, non fixen máis ca isto.”
miércoles, 18 de mayo de 2011
O PORVIR ESTÁ NOS OVOS – EUGÉNE IONESCO
EUGÈNE IONESCO
Slatina, Romanía, 26 de Novembro de 1909 - París, 28 de Marzo de 1994
Fillo de nai francesa e pai romanés, ao ano de nacer é levado a París onde vivirá até os trece anos. De volta en Romanía estuda Letras e para despois dar aulas. Trasladarse a Francia en 1938, onde comeza a colaborar con revistas literarias.
Debuta como dramaturgo con A cantante calva no Téâtre des Noctambules en 1950 baixo a dirección de Georges Bataille (director co que seguirá a traballar, mesmo como actor). A estrea non tivo gran suceso entre o público; si entre intelectuais da época como Andre Breton, Luís Buñuel, Arturo Adamor ou Mircea Eliade, que xa vían en Ionesco o xenial e revolucionario dramaturgo que xunto con Samuel Becktt e Jean Tardieu, é considerado como o pai do teatro do absurdo. Nesta liña compre salientar, que era membro do Colexio de Patafísica xunto Boris Vian, Raymond Queneau, Jacques Prevert, Marcel Duchamp e Michel Leiris, seguindo a clara pegada de Alfred Jarry.
Entre as moitas obras de teatro que nos deixou Eugène Ionesco podemos apuntar A lección, Jacques ou a
submisión, O Porvir está nos ovos, todas elas de 1950, As cadeiras de 1952, Rinoceronte de 1959, O rei morre de 1962, ou Macbeth de 1972.
Recibiu entre outros recoñecementos, o Premio Nacional de Teatro, e entrou como membro da Academia Francesa o 22 de Xaneiro de 1970.
Alén da obra dramática, compre salientar o seu traballo en prosa ó longo de colaboracións con revistas literarias e a visión do mundo que aparece no seu Diario en migallas.
Migallas de E. Ionesco
“Se é absolutamente necesario que a arte e o teatro sirvan para algo, será para ensinarlle á xente que hai actividades que non serven para nada e que é indispensable que as haxa.”
“A arte é inútil, pero o home é incapaz de prescindir do inútil.”
“O literato non é máis que aquel que di en voz alta o que os demais se din a si mesmos ou murmuran. ... Unha conciencia inútil e que non pode deixar de existir e que se manifesta, iso é a literatura.”
“As obras de arte son seres vivos. Quero dicir que as obras son realidades obxectivas vivas. ... O valor dunha obra está definido pola potencia e a duración do seu resplandor.”
“Temos o pasado detrás de nós, o porvir diante. Non se ve o porvir, vese o pasado. É curioso, porque non temos os ollos nas costas.”
“Ninguén é dono da multitude aínda que crea tela dominada.”
“Descobre un círculo, despois aloumíñao e converterase nun círculo vicioso.”
“Continúo, quizais continúe até a fin, escribindo literatura, obras de teatro, porque non sei facer outra cousa. Son incapaz de realizar calquera outro oficio. Desde que me coñezo, non fixen máis ca isto.”
domingo, 15 de mayo de 2011
O PORVIR ESTÁ NOS OVOS
“Se é absolutamente necesario que a arte e o teatro sirvan para algo, será para ensinarlle á xente que hai actividades que non serven para nada e que é indispensable que as haxa. A arte é inútil, pero o home é incapaz de prescindir do inútil.”
“si es absolutamente necesario que el arte y el teatro sirvan para algo, será para enseñarle a la gente que hay actividades que no sirven para nada y que es indispensable que las haya. El arte es inútil, pero el hombre es incapaz de prescindir de lo inútil”
“Temos o pasado detrás de nós, o porvir diante. Non se ve o porvir, vese o pasado. É curioso, porque non temos os ollos nas costas.”
“Tenemos el pasado detrás de nosotros, el porvenir por delante. No se ve el porvenir, se ve el pasado. Es curioso, porque no tenemos los ojos en la espalda.”
Eugéne Ionesco
sábado, 19 de febrero de 2011
Una buena recomendación de nuestro amigo Ze
lunes, 13 de diciembre de 2010
Katakali
Os dejo dos vídeos a cual más interesante.
de regalo una danza impresionante por la coordinación que necesita


